10.11.2011

Τώρα ξέρω πως να σε μεγαλώσω..

Κάποτε θα μάθεις να με συγχωρείς  
που σκέφτομαι σήμερα να σε φέρω στον κόσμο μου
μα νιώθω πως οφείλω από τώρα να στο πω,
δεν θα το κάνω για μένα φιλοδοξία ποτέ μου δεν το είχα..
Είναι η ώρα και ο καιρός που σε χρειάζομαι όμως μικρό μου.
Ο κόσμος γύρω μας καταρρέει ξέρεις 
και οι άνθρωποι βυθίζονται στην θλίψη.
Είμαι ανίκανος να τον στηρίξω και είμαστε πλήθος τέτοιοι..
Η συνείδηση μου σε αποζητά και μας καλεί σε ένα νέο χρέος,
αυτή μου πε να γεννήσω επαναστάτη κι οχι αθώο,
δεν χωράνε άλλοι μάτια μου αθώοι είναι τόσοι πολλοί..
Εσύ δεν θα παίξεις ακριβό μου δεν θα μεγαλώσεις σαν παιδί,
δεν θα κρατήσουν τα χεράκια σου παιχνίδια μα όπλα και μαχαίρια..
Εσύ δεν θα γίνεις σκλάβος των αφεντικών,είμαστε και κεί πολλοί!
Τα πρωινά που θα περνούν θα εκπαιδεύεσαι για πολέμους,
τα μεσημέρια που θα βρεθούν θα σου μιλάω για τον Τσε 
τον  Παναγούλη και για ιδανικά που πρέπει να πεθάνεις.
Τα βράδια μόνο που θα τύχουν να κοιμάσαι 
θα μπορείς να ονειρεύεσαι ότι θες.. 
Δεν θα γελάς και δεν θα χαίρεσαι 
γιατί από νωρίς θα φροντίσω να μάθεις 
πως για να γελάσεις και να χαρείς πρέπει να ελευθερωθεί και ο τελευταίος και είναι πλήθος μάτια μου και αυτοί..
Ο πόνος για σένα θα ναι η λύτρωση,δεν θα φοβάσαι ποτέ 
θα φροντίσω να μην ακούσεις για την λέξη..
θα σε αγαπήσουν οι αδύναμοι και θα σε τρέμουν οι ισχυροί,
συγνώμη μάτια μου κλαίει η ψυχή μου μα τώρα ξέρω πως να σε μεγαλώσω..