Σκορπιόφραστα..

Οι ψυχές δεν ειναι ψυχές είναι νότες,
μιας μινόρε κλίμακας που φύσηξαν στο σώμα μας..

Οι άγγελοι βιάζονται κάθε μέρα στα μπουρδέλα και οι διάολοι κάνουν παιδιά στα σπίτια μας.

Κάνε ένα τσιγάρο να πάρεις μιαν ανάσα!

Οι άνθρωποι κρατάνε μέσα τους,
αισθήματα που δεν φτιάχτηκαν γι αυτούς.

Γεννηθήκαμε για να προσφέρουμε,

εμείς μάτια μου υποφέρουμε οταν δεν προσφέρουμε.

Οι άνθρωποι είμαστε μια βόλτα στο σοκάκι της στιγμής. 

Να είσαι με ότι αξίζει η μόνη περιουσία που έχουμε,

είναι οι όμορφες στιγμές με κάποιον που αξίζει.

Δεν με νοιάζει τι θα πουν για μένα οταν πεθάνω,

εξάλλου έζησα μόνος,πέθανα μόνος.
Το αστείο είναι ότι δεν μου έχει απομείνει και
κανένας ιδανικός εαυτός για να τον postαρω..

Το θέλω δεν μπορείς να το ντύσεις με τίποτα σοβαρό

παρά μονό με εδώ και τώρα.

Η παράνοια είναι η μόνη διέξοδος από το σύστημα,

της κάθε λογικής που μας παρέδωσαν.

Αν νιώθαμε οτι θα πεθάνουμε δεν θα μιλάγαμε για ζωή,

και αν πεθαίναμε σε  καθε στιγμή ίσως και να ζούσαμε.

Την σιωπή δεν την ακούει κανείς τι έχει να πει για μας..
Κατάθλιψη σημαίνει να ενωθείς με ότι δεν μπορείς να προσαρμόσεις..
Ήρθε η νύχτα,

νύσταξα,τη μισή μου ζωή την κοιμάμαι σε όνειρα παρατημένα
και την άλλη μου μισή την ξυπνάω σε μια πραγματικότητα που τα θυμίζουν..
Γίνε domino στο πιο συμπαντικό σου κατρακύλισμα.

Και όταν θα φύγεις μην ξεχάσεις να πάρεις τα κλειδιά μαζί σου,

για να ΄χεις όταν θες να επιστρέψεις..

Κάπου εδώ θα είμαι για σε,να το θυμάσαι..

Στην απέναντι όχθη..

Μόλις είχαν τελειώσει όλα..
και η πιο αγνή ψυχή σκυφτή και μοναχή,
έκλαιγε αδίαλειπτα στο δέντρο της ζωής.
Δεν υπήρχε κανείς και ο θεός..ένας απέραντος μύθος..
Συχνά την άκουγες και αναφωνούσε:
-Τι να την κάνω την αιωνία ζωή όταν όλοι αυτοί που αγάπησα,
βρίσκονται στην απέναντι όχθη..

Έφυγα..
http://www.youtube.com/watch?v=Jz-WX2dlYc8

Πότε θα καταλάβεις;

Κουράστηκα να σπαταλάω όλο το γαλάζιο της ψυχής μου,
δεν έχει αφή η ψυχή μου σήμερα
..μοιάζει να γεννήθηκε η θλίψη Κυριακή.
Τότε που εσύ ήσουν ακόμα ανάμεσα στα λουλούδια,
τότε που έβρεχε και μουσκευόταν τα όνειρα σου.
Τότε που νόμιζες ότι είχες βρει τον έρωτα.
Πάντα εκεί στον βυθό της πλάνης σου,
ανάμεσα στα φύκια της αφέλειας σου.
Τελικά δεν κατάλαβες ποτέ ότι η ζωή,
είναι μόνο για μπρατσωμένες ψυχές και 
όχι για ψυχές αδύναμες σαν εμάς..
Πότε θα καταλάβεις ότι άνθρωποι σαν εμάς
είναι καταδικασμένοι να κουβαλάνε μια εξορία μέσα τους..
Πότε θα καταλάβεις ότι στα μάτια μας βλέπουμε μόνο
κιτρινισμένα φύλλα και γκρι πουλιά..
Πέρασε η ζωή,πότε θα καταλάβεις;

Γενέθλια.

Καλημέρα!
Σήμερα ξύπνησα στο πρωί που το παιδί,
έκλεισε την πόρτα στον μεγάλο..
Τρέχοντας για να κρυφτεί και να χαθεί στις αναμνήσεις μου...
Το μόνο που είχε σημασία τελικά ήταν οι στιγμές,
που υπήρξα άνθρωπος..
Κάποιος μου είπε να κάνω μια ευχή,
μα δεν είχα τίποτα που να επιθυμώ.
Όχι γιατί έπιασα nirvana..ούτε γιατί απέδωσαν τα ιδιαιτέρα
στους Δερβίσηδες χορούς..
Απλά γιατί το konter που απαριθμεί τα όνειρα μου,
ξαναγύρισε στο μηδέν..

Να σε κοιμηθείς..

Μην προσπαθείς να κοιμηθείς,η ζωή μας θέλει ξύπνιους..
Μείνε άγρυπνη και πανέμορφη στην μοναξιά σου!
Μα αν τυχόν και σε πάρει έστω και λίγο,
παρέσυρε και μένα σε ταξίδια που δεν ξυπνούν σε αύριο..
Μακρυά στα μέρη του όπου να ΄ναι με εσένα..
Και απλά παράτησε με στο λίγο πριν..εκεί που θα ξυπνάς,
έτσι για να νιώθω ότι ζω μονάχα στ΄ όνειρο σου
και συ να νιώθεις ότι δεν είμαι παρά ένα όνειρο,
που πρέπει να σε κοιμηθείς..

Έξοδος με το τελευταίο φως..

Ξυπνάμε,κοιμόμαστε,ζούμε και πεθαίνουμε,

με τα φώτα του πολιτισμού..

Μα δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο να ζεις,
στον κόσμο αυτό!

Απ΄το λίγο φως που απομένει κάθε φορά,
όταν έρχεται το σούρουπο..

Παράκληση..

Κράτα για λίγο μόνο την ψυχή μου,
μες στα χέρια σου.
Αφού είναι ένα πουλί που θέλει να πετάξει.
Κι όταν θελήσει..άστη ν΄ αγγίξει ουρανό.
Μήπως και ξεχάσει,
πως την φυλάκισαν στο σώμα μου..

Απάρνηση..

Δεν σε γνώρισα,μα μήτε σε γύρευα ποτέ.
Δεν σε νοστάλγησα,γιατί δεν έπαψα να σε θυμάμαι
Δεν σε σκόρπισα γιατί δεν ήξερα πως να σου φερθώ...
Σ¨ ένιωθα γιατί ήσουν πάντα μέσα μου.
Σ¨απαρνήθηκα πολλές φορές γιατί σε φτιάξανε γυναίκα...
Αίσθηση εσύ..

Αμαρτία.

Έλα και γίνε χάδι
για να ξημερώσω.
Γίνε ακόμα και πλάνη,
μήπως και χαθώ.
Και όταν έρθεις εγώ θα δεις,
όλα μα όλα θα στα δώσω..
Μέχρι και τον Χριστό για σένα αγάπη μου,
άμα το θες εγώ,
θα τον ξανασταυρώσω..

Παρεξήγηση.

Σε ακούω αλλά δεν μπορώ να σε νιώσω,

γιατί για να σε νιώσω πρέπει πρώτα να σ΄ αγγίξω.

Αν σ΄αγγίξω όμως μπορεί και να πεθάνεις..

Οι άνθρωποι έχουν μάθει να φορτώνουν τα όνειρα τους,

σ΄ αυτούς που λένε ότι αγαπούν.

Μα εγώ θέλω να ξαναγεννηθείς και πάλι μέσα σου,

για να΄χεις και λίγο από μένα.

Μεταλλαγμένη ομορφιά του είναι μας,θα λέγεται.

Και μην με παρεξηγείς,

γιατί είμαι φτιαγμένος όλος από θλίψη.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα παραμύθια βλάπτουν σοβαρά την ψυχή μας..

Η μικρή Ολλανδέζα μεγάλωσε και κάποιοι ναυτικοί την είδαν στο Amsterdam να κάνει πιάτσα στα District Lights..
Το κοριτσάκι με τα σπίρτα μένει στην California και πουλάει αναπτήρες στους αστέγους..
Η σταχτοπούτα αγόρασε την Prada και σχεδιάζει παπούτσια για ανάπηρους.. 
Η Rapunzel πήγε με τον κακό τον λύκο γιατί βαρέθηκε το καλό το παλικάρι..
Τα εφτά κατσικάκια σφαγιάστηκαν και μας τα πούλησε ο Κοντορεβιθούλης για μοσχαράκια..
Η λίμνη των κύκνων έγινε αποχέτευση λημμάτων βιομηχανικής περιοχής...
Και οι εφτά νάνοι βίαζαν την χιονάτη,επειδή την εκβίαζαν ότι δεν θα της δείξουν τον δρόμο της φώτισης..
Η Εύα παράτησε το φίδι και τα έφτιαξε με τον Πέτρο για να έχει ελευθέρας στον παράδεισο..
Ο Αδάμ από τότε μένει σε μια εξοχική μοναχική κατοικία που το λένε Άγιον Όρος..
Το μικρό σπίτι στο λιβάδι έγινε άντρο παιδεραστίας και η κακία μάγισσα κάνει σκηνοθεσία σε Reality ιδιωτικής τηλεόρασης..
Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ  μετά από τόση διαφήμιση άνοιξαν  ζαχαροπλαστείο στα βόρεια προάστια..
Ο Αλλαντιν αυτοκτόνησε γιατί σιχάθηκε να τα έχει όλα..
Το τζίνι έγινε έμπορος ναρκωτικών στην Κολομβία και ως δια μαγείας τα ναρκωτικά φτάσανε στην πόρτα μας..
Το πριγκιπόπουλο ξανάγινε βατράχι γιατί κουράστηκε να προσπαθεί για όλα μόνος του..
Ο Σαμψών αναδύθηκε από τα χαλάσματα άφησε ραστα το μαλλί και τραγουδάει με μία μπάντα reggae στην Τζαμάικα..
O Αλλάχ κάθε τετάρτη απόγεμα τρώει σουβλάκι χοιρινό με απ όλα στου Καράμπαμπα..
Και κάθε Κυριακή πρωί στο Πήλιο  ο Χριστός ο Βούδας και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος πίνουν ρακόμελα ,η Σαλώμη  τους χορεύει τσιφτετέλια ενώ ο Χείρωνας ο κένταυρος της βαράει παλαμάκια..(ALLERT...Η 6άχρονη Μαγδαληνή αγνοείται...)
Ο κόσμος εκεί έξω καίγεται..και συ εκεί,ακόμα να πιστεύεις παραμύθια..

Καλημέρα αδέλφια ξυπνήστε μυρίζουν Ελλάδα τα όνειρα μας....

f(x)=ψ(x)..η εξίσωση της ψυχής

Παίρνουμε τις διαστάσεις του χρόνου,
προσθέτουμε την φθορά
και από το άθροισμα αφαιρούμε την λογική μας.
Τώρα το καινούριο αποτέλεσμα αποτελεί την βάση μας.
Έχοντας ως δεδομένο:
Τα πάντα ρει..
Αρχίζουν οι διεργασίες μέσα μας.
Αναιρούμε τον φιλόσοφο 
μα κάτι δεν βγαίνει σωστά στην επαλήθευση.
Και μέχρι να την λύσεις..
Έχεις έρθει αντιμέτωπος μαζί της χωρίς το περιτύλιγμα..

Το πρώτο μας παιδί..

Είναι πολύ σκληρός αυτός ο κόσμος για μένα και μου το ΄χαν πει

ότι το θέμα δεν είναι να έχεις μια συλλογή από μάσκες γύρω σου,

αλλά να ξέρεις πως να μπορείς να τις προσποιηθείς..

Και να με συγχωρείς δεν ξέρω να παίζω τα παιχνίδια των μεγάλων..μόνο των παιδιών..που η ψυχή είναι ακόμα αμόλυντη

σαν εκείνο το λευκό άλογο που τρέχει ανέμελο,

στα πιο απόκρημνα βουνά της ζωής μας... 

Κολλάω πάνω σε ένα χάδι που έχει γίνει ανάμνηση την ώρα που τα χέρια μου κρατάνε λίγο ακόμα από τ΄ άρωμα της..

και ξεφεύγω σε ένα κόσμο που δεν υπάρχουμε σε σώματα..

Ας μην γελιόμαστε δεν ήμαστε το χρυσούν γένος,

ανήκουμε στην γενιά που σταύρωσε την αγάπη..

Ένα αποτυχημένο πείραμα είμαστε που οι θεοί και οι δαίμονες κάθονται από πάνω και μας παρακολουθούν με λάμπα τον ήλιο και με φόντο το ζωδιακό,τρώνε pop corn και χαζογελούν με την αναπηρία μας ν΄ αντιληφθούμε ότι είμαστε τ΄ αστείο τους..

Και συ εκεί να σκοτώνεις ότι πιο όμορφο έχεις μέσα σου για ένα αστείο που δεν θα κρατήσει και πολύ..

Δεν πειράζει όμως θα ΄ρθει η εποχή που η αστρόσκονη θα ΄ναι σε τιμή ευκαιρίας και θα μπορούμε να χτίσουμε και μεις ένα σπιτικό...στο προσωπικό μας σύμπαν.

Με αυλή έναν δικό μας ήλιο,κεραμοσκεπή ένα δικό μας φεγγάρι

με νερό που θα πίνουμε απ΄ το πηγάδι του χάους...

...και θα ΄ναι σαν παλάτι

και θα γεννήσουμε εκεί το πρώτο μας παιδί

...που θα το λέμ΄ αγάπη...

Λίγα λόγια για μένα:

Αναπολώ στιγμές που δεν έρχονται/υπάρχω μάταια σε παρέες για να νιώθω συντροφιά/κάνω μια δουλεία για να ζήσω μια ζωή που δεν ξέρω αν ήθελα να την ζω έτσι/αντιλαμβάνομαι πράγματα που με πληγώνουν γιατί είναι η αλήθεια/εξηγώ πράγματα που δεν ξέρω αν είναι όντως έτσι/απογοητεύω τους γύρω μου γιατί δεν είμαι αυτό που φαντάζονται ότι είμαι/γυρνάω από την δουλεία για να λέω ότι έχω ένα σπίτι/σπαταλάω τον χρόνο μου σε μίζερες σκέψεις ενώ ένα μωρό μόλις γεννήθηκε και ένας γέρος μόλις πέθανε/αδιαφορώ καθημερινά να γίνομαι καλύτερος για τους άλλους μα προσποιούμαι ότι γίνομαι για μένα/αγαπάω μια γυναίκα που δεν ξέρω αν είμαι εγώ γι αυτήν και αυτή για μένα αλλά ξέρω όμως ότι ζούμε σε εποχές εκπτώσεων/ντύνομαι με ένα style που δεν ψάχνει εποχή/γδύνομαι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο για να ανταλλάξω ηδονή με κάποια που δεν ξέρω/μεγαλώνω σε έναν άγνωστο κόσμο με ένα συνηθισμένο όνομα που αποφάσισαν να μου δώσουν κάποιοι άλλοι και όλοι τώρα γνωρίζουν πως είμαι εγώ που δεν με γνωρίζω/κλέβω τις παύλες ενός φίλου γιατί έτσι νομίζω πως θα αποκτήσω κάποιου είδους προσωπικότητα/ξενυχτάω σε μπαράκια για να λέω πως έζησα και ΄γώ την ζωή μου/αποταμιεύω κάποια λεφτά να αγοράσω ένα σκύλο γιατί ξέρω ότι μόνο αυτός θα με αγαπήσει αληθινά/ξοδεύω κάποια αλλά σε πράγματα που ούτε καν με αφορούν/ταξιδεύω στα νησιά να πάρω λίγο καλοκαίρι να έχω να ζω για τον χειμώνα/πεθαίνω κάθε φορά που θυμάμαι ότι παντρεύτηκες κάποιον άλλο/λυπάμαι όταν λέω σ αγαπώ γιατί δεν ξέρω αν μπορώ να πεθάνω και γι αυτό/κατά τ άλλα είμαι ένας καλός άνθρωπος...

καμωμένη από χώμα και νερό..

Τα μαλλιά σου είναι καμωμενα απο θαλασσα και τρικυμία

Ξημέρωσε και το πιο όμορφο που μου έχουν πει

έγινε και αυτό αλήθεια ανθρώπινη από χώμα και νερό..

Ποιητή μου εσύ,

φύση μου δηλαδή..

Μόνο αν το θες,

κράτα το όπως και όπου θες.

Ο αυθορμητισμός είναι μια επιλογή,
οι συνήθειες μας όμως το πιο πιθανόν μας μέλλον...

Γύρω στις 90 ώρες μετά..

Η πιθανότητα ήταν που έλειπε του θεού
...και διέλυσε τον εαυτό του σε κομμάτια...

22 ώρες πριν...

Συνάντησα έναν θεό σήμερα και μου είπε να σας πω,

πως η ζωή είναι το parking  των χαλασμένων ψυχών...