Και είναι όλα τόσο όμορφα και εγώ,
στο στέκι το γνωστό..
Κάπου ανάμεσα στο χάσμα του περασμένου και του ύστερα..
Να χάνομαι στο αεράκι που περνάει μέσα από τα μαλλιά σου,
όλες εκείνες τις στιγμές που στρέφεις το βλέμμα σου,
στου Νότου σου τις θύμισες..
Χαμένος λοιπόν στο νησί της θλίψης μου,
σου στέλνω το μήνυμα μες το μπουκάλι..
Η αγάπη σου ήταν το πιο όμορφο ταξίδι μου!
3 σχόλια:
Τέτοια ταξίδια δεν πρέπει να τελειώνουν...!
Πρέπει να κινηγούν ακόμη τις αναμνήσεις μέσα στη θάλασσα με κείνο το μπουκάλι για καράβι.
Κι όμως τελειώνουν..να σαι πάντα καλά sweet truth! οι αναμνήσεις είναι που μας μπερδεύουν..δυστυχώς η ζωή μας είναι αναπόφευκτη..
Μελαγχόλησα....
Δημοσίευση σχολίου