Μια ανάρτηση και ένα βίντεο αφιέρωμα για το blog από το ΑERIKO..

Τα λόγια μου φαίνονται λίγα για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη για την τιμή που μου κάνεις..
όταν η φιλία, μας οδηγεί στην τέχνη, μπορώ να νιώθω μόνο την παρουσία των αγνών αισθημάτων αυτής της αξίας  .....Επί της ουσίας.....

Είμαι ακόμα ζωντανός..

Που βρίσκεσαι αγάπη μου,υπάρχει τελικά τόπος που να χώρεσες; Έχω ανάγκη να σε δω, νιώθω τόσο απαρηγόρητος αυτές τις μέρες και είναι τόσα πολλά που θέλω να στα πω.

Θέλω τα χέρια σου, αυτά τα λευκά σου χέρια, μόνο αυτά θα μπορούσαν να με παρηγορούν κάτι τέτοιες στιγμές.

Θυμάσαι που στο έλεγα συχνά και συ μου ΄γνεφες "δικά σου είναι αγόρι μου".

Σου ΄χω ΄γραψει εδώ και καιρό αυτό το γραμμα και ήθελα να στο στείλω μα δεν ήξερα τι διεύθυνση να γράψω επάνω του..

Ήθελα μόνο να σου πω τα νέα μου κορίτσι μου, 

πλέον γυρνάω τα βράδια στο σπίτι από την δουλεία ότι και να κάνω όμως δεν τα καταφέρνω.. Είσαι πίσω από όλες τις κινήσεις μου, γελάω και νιώθω 

πως είσαι συ, μιλάω και είναι λες και τα λες εσύ,αγαπάω και είναι όπως αγαπάς εσύ, καμιά φορά νομίζω ότι δεν είμαι εγώ αλλά εσύ, ναι μάτια μου εσύ..

Ξέρεις εδώ δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα, οι άνθρωποι 

παλεύουν ακόμα για δικαιοσύνη και αυτό που τους δίνουν είναι μόνο μια δήθεν ελεημοσύνη. 

Καμιά φορά πάω και στα παιδιά, δεν λέμε πλέον τίποτα  για σένα.Ξέρω ότι τους έχω κουράσει να τους μιλάω για σένα και με ΄χουν κουράσει και αυτοί, που ξέρω ότι δεν αντέχουν άλλο να τους λέω πως νιώθω.. Και έτσι δεν λέμε σπουδαία πράματα. 

Αυτοί μου λεν να σε προδώσω αγάπη μου, ακούς; 

Nα σε προδώσω, μα τι φίλοι είναι αυτού που θέλουν να προδώσω τα συναισθήματα μου; 

Περνάω συχνά από το σπιτι μας,

ένα άλλο ζευγάρι μένει τώρα εκεί κι από τι έχω δει,

της αρέσουν κι εκείνης τα λουλούδια.

Είναι γεμάτος πάλι ο κήπος μας αγάπη μου, ακούς; Γεμάτος! 

Είναι  γεμάτος τριανταφυλλιές λίλιουμ, γλαβιόλες, υακίνθους, ελικόνια, και ένα σωρό άλλα. Έχουμε άνοιξη τώρα κι όλα είναι ολανθισμένα! 

Ξέρω πως θα ξετρελαθείς γι αυτό στο λέω..

Που είσαι αγάπη μου μου λείπεις τόσο και φοβάμαι. 

Τη ζωή που δεν την μοιράζομαι μαζί σου, δεν ξέρω πως να την λέω πια..έφυγες και την πήρες μαζί σου.. 

Η φυλακή της απουσίας σου..σκέφτηκα ένα όνομα μια ταμπέλα,ξέρω πως δεν σ αρέσουν έτσι το ΄κάνα για να σε πειράξω και για να προσδιορίσω και γω κάπου τον χώρο μου.. 

Πάντα ήθελες να σαι ελεύθερη και σε θαύμαζα γι αυτό, θυμάσαι πως κυνηγούσες τις πεταλούδες στη Σαμοθράκη και μου ΄λεγες πως "δε χρειάζεται να ζεις πάνω από μιαν αυγή αρκεί μόνο αυτή που ζούμε σήμερα.."

Να κι αυτές πόσο αθώα έρχονται να κάνουν μια βόλτα στον κόσμο μας και να φύγουν έτσι απλά..

Τις νύχτες λυγίζω μωρό μου και με καλεί συνέχεια αυτός

και να τον καλώ και ΄γω ξέρεις καμία φορά..

Είναι και που φοβάμαι να μην ερχόμαστε τελικά από το τίποτα και να πηγαίνουμε προς το τίποτα.

Να έρθω και να μην είσαι εκεί! Το φαντάζεσαι αγάπη μου; 

Και ένας λόγος που ακόμη υπάρχω στον κόσμο που σε γνώρισα είναι επειδή δεν θέλω να πεθάνει μαζί μου αυτό που νιώθω για σένα και χαθείς και συ μαζί του αγάπη μου...

Γι αυτό θέλω να ξέρεις πως είμαι καλά και πως είμαι ακόμα ζωντανός..όσο είσαι ζωντανή και συ στην σκέψη μου..Νεκρή αγαπημένη..

Ώρες ανίας..

Εκείνες τις ώρες που τείνω σε ανία,
φοράω τη μάσκα του ποιητή.
Εξάλλου πόσο να κοστίζουν,
μερικές λέξεις ακόμα..

Από τις λέξεις..

Πόσο αξιοθρήνητο μοιάζει στους αιώνες
το χρέος που χεις ποιητή.
Οι άνθρωποι ν΄αποζητούν να πιαστούν
απο τις λέξεις..
κι όχι από τους ανθρώπους.

Η πατρική συμβουλή..

Παιδί μου, στον κόσμο αυτό αν ποτέ θα ΄ρθείς..
Πατέρα, ποτέ σου μη με πεις.
Γιατί δυστυχώς οι άνθρωποι μας έμαθαν,
αυτόν ποτέ να μην αμφισβητείς..

Ευτυχία είναι..

Ευτυχία είναι που βρήκα εσένα αγάπη μου,
μες το πλήθος των ανθρώπων..


Ηamburg
wer will ,der kann..

Για να μην λένε..

Νιώσε ότι θέλουν να νιώσεις για να μην λένε.

Πες ότι θέλουν να πεις για να μην λένε.

Γίνε ότι θέλουν να γίνεις για να μην λένε.

Και τίποτα εσύ να μην λες αυτοί θα λένε..

..αφού τους άφησες να λένε.

Ζήσε τη ζωή σου όπως την θέλουν να την ζεις για να μην λένε.

Πάρε και κάτι σε γιορτή αφου θα πάμε για να μην λένε.

Ντύσου και καλά μιας και ήρθε Κυριακή για να μην λένε.

Μη λες και πολλά όταν ακούν για να μην λένε.

Και αν ποτέ πεις και κάτι που είναι δικό σου

και εκφράσεις κατιτίς μοναδικό σου.

θα δεις πως θα υπάρξουνε και στόματα

που θα πάψουνε να λένε..

Το πορτοφόλι.

Γιορτινές μέρες που είναι,

είπα να κατέβω στην αγορά της γειτονιάς,

να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου.

Σ΄ ένα μαγαζί με διάφορα αξεσουάρ,

μου καρφώθηκε στο μυαλό ένα δερμάτινο ποτροφόλι.

Θυμάμαι με πόση χαρά το αγόρασα,

και πόσο γεμάτος ένιωσα

με ΄κείνη την εφήμερη αίσθηση..

Είναι μέρες τώρα που αναγκαστικά κάθομαι εδώ,

κλείσμένος στο διαμερισμά μου.

Και να τώρα όπως το κοιτάω ανοιχτό,

επάνω στο γραφείο έξαφνα διαπιστώνω,

άδειος εγώ,

άδειο και το πορτοφόλι..

Κάπου ανάμεσα στην συναλλαγή ενός Eλληνικού καφέ..

Σε είδα να δουλεύεις σε εκείνο το γνώριμο καφέ,

για μια στιγμή ένιωσα να μπορείς να κοιτάς μέσα μου.

Να ο μοναδικός μου άνθρωπος είπα και

πόσο χάρηκα να ΄ξερες..

Πέρναγα ξανά και ξανά και ήμουν σίγουρος,

το δα και στα μάτια σου,ήσουν σίγουρη και συ.

Έτσι μια μέρα κάπου ανάμεσα στην συναλλαγή

ενός Eλληνικού καφέ,

άκουσα να μιλάς για τα παιδιά σου..

Έμεινα χρόνια μόνος γιατί πάντα το πίστευα

πως θα ΄΄ρθεις..Κι ήθελα για μια στιγμή,

να σε ρωτήσω εσύ γιατί δεν αντιστάθηκες;

Μα δεν είπα τίποτα έφυγα και στον δρόμο σκέφτηκα.

Να ο μοναδικός μου άνθρωπος χάθηκε πάλι..

Πόσο λυπήθηκα να ΄ξερες..

Τότε θα το πω..

Όταν μέχρι και το τελευταίο πλάσμα που υπάρχει επάνω σε τούτο τον πλανήτη,

τα μεσημέρια που πεινάει θα χει  
να βάλει φαΐ στο στόμα του.

Τότε θα το πω Πολιτισμός..

Όταν μέχρι και το τελευταίο πλάσμα που υπάρχει επάνω σε τούτο τον πλανήτη, 

έχει ένα στρώμα να ξαπλώσει την κούραση του

και μια σκεπή να φιλοξενήσει τα όνειρα του.

Τότε θα το πω Δικαιοσύνη..

Όταν μέχρι και το τελευταίο πλάσμα που υπάρχει επάνω σε τούτο τον πλανήτη,

έχει μια αγκαλιά αληθινή 
και θα γεννάει τα παιδιά του έρωτα του.

Τότε θα το πω Αγάπη..

Όταν μέχρι και το τελευταίο πλάσμα που υπάρχει επάνω σε τούτο τον πλανήτη, 

μπορέσει να εκφραστεί δίχως φόβο,

θα χει πρόσβαση στην νοητική του εξέλιξη

και θα μετέχει άμεσα στην τρόπο διαχείρισης της ζωής του.

Τότε θα το πω Ελευθερία..

Όταν μέχρι και το τελευταίο πλάσμα που υπάρχει επάνω σε τούτο τον πλανήτη,

πάψει να ψάχνει για άλλον πλανήτη 

και ανακαλύψει αυτόν που είναι δίπλα του,
δίχως να τον βλάψει.

Τότε θα το πω Άνθρωπος..

Ένας ακόμα ανόητος..

Έστω και πες πως ήρθε 
εκείνη η μέρα που ο άνθρωπος,

έκανε την επανάσταση και κέρδισε την ελευθερία.

Ποιος μου λέει οτι τώρα δεν θα αναζητήσει πάλι,

κάπου να εγκλωβιστεί και να μπει σε έναν κύκλο,

που θα τείνει στη φθορά;

Ίσως θα πρέπει πρώτα να φτιάξουμε τον τέλειο άνθρωπο, 

για να μπορέσει να την διαχειριστεί.

Ίσως και να μην είμαστε προορισμένοι για το τέλειο!

Ίσως να  μπορούσαμε να είμαστε 
τέλειοι κι ελεύθεροι 

και απλώς να το αγνοήσαμε..

Ίσως και πάλι να μαι,

ένας ακόμα ανόητος που αναρωτιέται..

Με το ψ και με το χ..

Ο θεός είναι η ανάγκη που είχε ο άνθρωπος

να δικαιολογήσει την αδυναμία του

να γίνει ο θεός του εαυτού του..

Κι όμως είναι κάτι μέσα μου

που με κάνει να μην νιώθω απόλυτος

κάτι που το είπαν με το ψ και με το χ..

Υπνοβάτες..

Είναι τραγικά αστείο οι άνθρωποι,

να ξυπνάνε το πρωί,να πηγαίνουν στις δουλειές τους,

να ψωνίζουν, να κάνουν οικογένειες .

Να ζουν ,να ελπίζουν, να πηγαίνουν στα καφέ, 

να προσπαθούν για κάτι καλύτερο ,να δικάζουν.

Να ασχολούνται με την πολιτική ,να τυραννιούνται,

να σχολιάζουν άλλους, να μορφώνουν άλλους.

Να πιστεύουν πως όλα αυτά που κάνουν,
γίνονται γι αυτούς.

Και να νιώθουν πως είναι και ξύπνιοι..

Να γελάσω άραγε ή μήπως πάλι να λυπηθώ;

Ή να βρω και γω μία γωνιά,

να κάθομαι και να παρακολουθώ το δράμα;

Aς υπνοβατείς..

..μόνο όταν πρόκειται για όνειρο,

η ζωή σου σε θέλει να ξυπνάς..

Μην ελπίζεις..

Μην ελπίζεις άλλο..

Η ελπίδα είναι ακόμη ένα κατασταλτικό,

όπλο του συστήματος.. 

.. Γίνε η δράση της απουσίας της...

Επέτειος..

Δεν με πληγώνεις γιατί  με προδίδεις 

αλλά γιατί μου θυμίζεις τους προηγούμενους..

Συναισθήματα

Τα συναισθήματα που αισθάνεσαι,

δεν σου ανήκουν.

Φτιαχτήκαν για τους άλλους..

Σε θέλω..

Σε θέλω σημαίνει, μαζί με τα όνειρα σου..

Απουσία

Τι κι αν σε άγγιζα τι κι αν σε μύριζα

τι κι αν σε κοίταζα βαθεία..

Τώρα κατάλαβα.. 

Πως ήτανε για τις στιγμές,

που θα σ΄ είχα μόνο σ΄απουσία..

Η δικτατορία του σοφού..

Μια φορά και έναν καιρό,

καθώς κοιμήθηκα είδα στο όνειρο μου,

πως έγινα για μια ήμερα ο βασιλιάς όλου του κόσμου.

Χαρούμενος από την ευκαιρία να φτιάξω κάτι ιδανικό,

επέβαλα μόνο έναν νόμο,

που υποχρέωνε τους ανθρώπους

να νιώσουν ότι είναι ελεύθεροι ..

Δεν μπορεί είπαν οι πιο πολλοί, 

..πάει τρελάθηκε ο βασιλιάς.

Κάποιοι άλλοι είπαν,

εσείς είστε οι τρελοί δεν το βλέπετε ότι μπορούμε

και χωρίς αυτόν να συνυπάρξουμε!

Μισή ήμερα δεν πέρασε να ρίξουν, 

την δικτατορία του σοφού όπως ειρωνικά την είπαν.

Και έβαλαν κάποιον άλλον για να τους κυβερνήσει..

Πηγαίνοντας το πρωί προς την δουλειά μου,

φαινόταν τόσο τραγικά αστείο, 

μέσα σε όλη την μοναξιά μου.

Να κοιμήθηκα, ο βασιλιάς του κόσμου

και να ξύπνησε..ο βασιλιάς ο εαυτός μου.

Αρνούμαι..

 Αρνούμαι να με χειραγωγήσεις.

Αρνούμαι να με καθοδηγήσεις.

Αρνούμαι να μου κάνεις υποδείξεις.

Αρνούμαι να απελευθερωθώ 

από εγκλωβισμούς στην τελετή της λήξης..

Αρνούμαι να με υποτάξεις.

Αρνούμαι να μου φυτρώσεις στο μυαλό,

τις ιδανικές σου τις διατάξεις.

Αρνούμαι να μου λες.

Αρνούμαι να σε ακούω.

Αρνούμαι να με γεμίσεις με ενοχές.

Αρνούμαι να σε υπακούω.

Αρνούμαι να σε αποδεχτώ.

Αρνούμαι και να σε διαδεχτώ.

Αρνούμαι να σου δείξω το πως.

Αρνούμαι να σε φτάσω στο γιατί.

Αρνούμαι να γίνω ο εχθρός.

Αρνούμαι να με δεις σε φυλακή.

Αρνούμαι να σωπάσω κι ας γίνομαι πικρός.

Αρνούμαι να με δεις να σουτάρω, 

στις γωνιές των δρόμων.

Αρνούμαι να καταταχτώ, 

σε σώμα παρανόμων.

Αρνούμαι να συζητώ,

σε καφενεία για την μπάλα 

ενώ κάποιοι θα μου ετοιμάζουν μια κρεμάλα.

Αρνούμαι να κοιτάζω από το παράθυρο 

τα χρόνια καθώς θα περνούν στο άπειρο..

Αρνούμαι την μέρα που θα με εκτελείς

να μη σε κοιτάξω βαθεία στα μάτια 

αφού θα σπείρω μέσα σου ότι θα σε σπάει σε κομμάτια..

Αρνούμαι σημαίνει η τιμή μου,

να ζήσω θέλησα απλά,με την υπόληψη μου.

Και όχι να πεθάνω εντεταλμένα,

αλλά αρνούμε και να ζήσω, 

έτσι όπως εσένα..

Αρνούμαι να έχω κι εσένα άχρηστε,

έτσι απλά για να υπάρχεις 

χωρίς κάτι στη ζωή σου

να καταφέρεις να αδράξεις..

Αρνούμαι..τι υπέροχη λέξη να την λες 

και να την πράξεις..